سویدا

میگوید :

 " فضا را تیره میدارد

    ولی هرگز نمیبارد ."

تشنه ها به فکر فرو می روند : نکند پیر حقیقت میگوید !!

با دیدن این تردید در تشنگان سیاهی برای نقض حرفهای پیر دروگر رعد میزند و شلوغ می کند.

پس از هرگز : هیچ وقت اتفاق نیفتاده

ولی بالاخره میخواهد ببارد!!!

ادمهای تشنه بیمارگونه به امید باران خونشان گرم شد تا جایی که ساده لوحانه و کاسه در دست زیر ناودان نشستند و در این حال گفتگو می کنند :

" تحمل کن پدر

                   باید تحمل کرد میدانم  ..."

تشنگان دوست دارند ابر بارانی باشد .

باران نمی بارد و انها نا امید میشوند .

سیاهی باز نیرنگ می کند و با افزایش سیاهی باز کور سوی امیدی عبث در دلشان می تابد .

"امد روزها با تشنگی بر مردم صحرا "

مردم کم کم شک میکنند . گروهی که پیشتر با اطمینان می گفتند: " این همان ابر است "

حال میگویند :  " ایا این همان ابر است ؟"

لبخند پیر دروگر حال زهر اگین و تلخ میشود  چرا که با تمام انچه او گفته بود تشنگان فریب خورده و چشم به سیاهی دوخته بودند که امید اندک بارانی هم از ان بعید بود .

سیاهی  = نقش منفی ( از جهت شخصیت پردازی )

پس خورشید = ؟

سیاهی به خورشید ناسزا میگوید . ایا نقش مثبت را در این شعر خورشید بر عهده دارد ؟

ولی از یاد مبرید که خورشید نهان پشت این ابر دروغین بود و می خندید .

پس نقش منفی اصلی در این ماجرا خورشید است . زیرا خورشید دشمن درجه اول تشنگان است و پشت سیاهی مزورانه پنهان شده و می خندد . تشنه ها خورشید را فراموش کرده اند چرا که از دیدشان نهان است . حواسشان با سیاهی که وعده باران میدهد پرت میشود . خورشید هم دوست دارد و بسیار راضیست که تشنگان تنها به سیاهی بیاندیشند !

پس این ناسزاهای سیاهی به خورشید حیله و عوام فریبیست .

ماه = نقش مثبت

" چه لذت بخش و مطبوع است مهتاب پس از باران "

اما ماه در محاق است و عملا" نیست . فقط میتواند ببیند

عنصر دیگر در این شعر غار است

" نگه میکرد با خمیازه ای جاوید "

خمیازه در شرایط کسالت بار و بی هیجان دست میدهد چرا که پایان ماجرا معلوم است وغار این را خوب میداند چرا که او عنصر ثابت این جریان است .

شایان توجه است که در تاریخ ادبیات فارسی تا زمانی که اخوان شعر گفته  هیچگاه خورشید نقش منفی نداشته است . در این شعر بخاطر تمثیلی بودن ان این اتفاق روی داده است .

با سپاس از   استاد ارجمند جناب رشید کاکاوند